Ο χώρος αυτός είναι χώρος διαλόγου και μπορεί να φιλοξενήσει τις απόψεις σας. Στείλτε στο email: synpolitisstagironakanthou@yahoo.gr

Επισκέψεις από 20-11-07

Τετάρτη, 3 Φεβρουαρίου 2010

Όταν έπρεπε δεν έβρεχε και τώρα χαλαζώνει

Ιερώνυμος Μπός

Ο παροιμιώδης λόγος, είναι λόγος λυτρωτικός γιατί εμπεριέχει απόσταγμα ζωής ολόκληρων γενεών. Σε δυο σειρές, λες και καθαρίζεις για όσα δεν θα μπορούσες να πεις, με αντίστοιχη ευστοχία, σε βιβλία ολόκληρα. Παρόλο όμως που στην χώρα μας έχουμε πλήθος και πλούτο μεγάλο, παροιμιών, εντούτοις, εξακολουθούμε να μην διδασκόμαστε. Θα το έχει η φύση η ανθρώπινη φαίνεται.
Το blog αυτό, επειδή είχε διαγνώσει τις εξελίξεις στον ΣΥΝ από καιρό πριν, είχε προτείνει, ακόμα από τον Δεκέμβριο του 2008, την διεξαγωγή έκτακτου συνεδρίου με ευρεία αντιπροσώπευση (μιλήσαμε τότε για 5.000 αντιπροσώπους) το οποίο θα τοποθετηθεί και θα οπλίσει τον ΣΥΝ με συγκεκριμένες πολιτικές για τα ζητήματα της αριστεράς και της χώρας. Αυτό το είπαμε όταν οι δημοσκοπήσεις έδιναν 15-18% και προβλέποντας την δυσκολία της ηγεσίας του να διαχειριστεί την δυναμική της κοινωνίας που προσέτρεχε και προσδοκούσε από τον ΣΥΝ να παίξει έναν σοβαρό ρόλο στις εξελίξεις και στην διαμόρφωση εναλλακτικής πρότασης συνεργασίας για την διακυβέρνηση της χώρας. Τότε δεν εισακουστήκαμε –δεν ήμασταν άλλωστε και βαρυσήμαντα πρωτοκλασάτα στελέχη για να μετράει η άποψή μας- ούτε από τις ηγεσίες ούτε από τις τάσεις.
Ακολούθησαν όσα ακολούθησαν, με τα ποσοστά να καταβαραθρώνονται και την φαγωμάρα να ακολουθεί, χωρίς καν για πολιτικές διαφωνίες αλλά για καπρίτσια και καρέκλες και συμπεριφορές αλλόκοτες και ξένες προς την ιστορία και την ηθική της αριστεράς.
Μετά τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών, ξαναπροτείναμε έκτακτο συνέδριο προχωρώντας μάλιστα και σε πρωτοβουλία συλλογής υπογραφών –μέσω των blogs- από τα απλά μέλη του ΣΥΝ σε όλη την Ελλάδα. Το ίδιο αίτημα υπέβαλλαν και καμιά τριανταριά Γραμματείς Νομαρχιακών Επιτροπών, αλλά και πάλι οι ηγεσίες περί άλλων ετύρβαζαν. Τέλος Αυγούστου 2009 ο ίδιος ο Α. Τσίπρας –με την πλάτη στον τοίχο- ζήτησε την σύγκλιση έκτακτου συνεδρίου, μην έχοντας άλλη διέξοδο για την κατάσταση. Η πρότασή του απορρίφθηκε και ξανασυνεχίστηκε η ντροπή των συμπεριφορών. Από την πρωτοβουλία των blogs, μαζεύτηκαν καμιά διακοσαριά υπογραφές μέχρι σήμερα (έντυπες και ηλεκτρονικές), πράγμα που σημαίνει ότι τα μέλη δεν συγκινήθηκαν. Από το κακό στο χειρότερο, μέχρι που προχθές ξανά ο Τσίπρας, εκβιάζοντας στην κυριολεξία, κατάφερε να αποφασίσουν ότι πάνε σε έκτακτο συνέδριο, ενώ οι στελεχάρες εξακολουθούσαν να μην θέλουν.
Αυτά είναι χοντρά – χοντρά τα γεγονότα και τα αναφέρουμε για να θέσουμε τα ακόλουθα ερωτήματα:
1) Γιατί έπρεπε να περάσουν δύο χρόνια, να υποστεί ο ΣΥΝ δύο εκλογικές ήττες, να γίνει περίγελος εχθρών και φίλων για να οδηγηθεί σε ένα συνέδριο;
2) Μπορούν όλοι αυτοί οι Κεντροεπίτροποι (ανεξαρτήτως τάσεων) να ισχυρίζονται ότι εκφράζουν τον κόσμο του ΣΥΝ όταν όλο το διάστημα αποδείχτηκαν ανεπαρκείς και να προβλέψουν τις εξελίξεις και να διαχειριστούν τις καταστάσεις;
3) Είναι ο ΣΥΝ κόμμα των μελών του ή κόμμα των μηχανισμών και των καρεκλάτων;
4) Μπορεί ο ΣΥΝ (με αυτό το υλικό που έχει) να εκφράσει την ανανεωτική αριστερά;
5) Μπορούν αυτοί που αυτοπροσδιορίζονται ως στελέχη της ανανεωτικής αριστεράς εντός του ΣΥΝ να την εκφράσουν;
Τα περισσότερα ερωτήματα είναι μάλλον ρητορικά γιατί τουλάχιστον εμείς έχουμε κάποιες απαντήσεις οι οποίες συνοψίζονται στα εξής ζοφερά για τον ΣΥΝ:

. Αυτοί που διαχειρίζονται το τιμόνι του αποδείχτηκαν ανεπαρκείς, διαδρομιστές και καρεκλοθήρες. Με θολούρα και χωρίς ιδέες. Λίγοι, εν ολίγοις.

. Υπάρχει μεταξύ των στελεχών τέτοιο πολιτικό και ψυχικό χάσμα που δεν το βρίσκεις σε δηλωμένους αντιπάλους.

. Οι πολιτικές που εκπορεύουν είναι κονσέρβες άλλων εποχών, χωρίς αντίκρισμα στο σήμερα. Σε πολλά ζητήματα δε, όχι μόνον αριστερές δεν είναι, αλλά είναι και ανήθικες.

. Ο κόσμος του είναι γερασμένος, κουρασμένος, απογοητευμένος και απηυδησμένος, χωρίς διάθεση συμμετοχής και αγώνα. Ποιος να τον εμπνεύσει; Δεν έχει άλλωστε και χειροπιαστό όραμα.

. Όλα τα προηγούμενα προδιαγράφουν ένα συνέδριο –από τα ίδια- τύπου ΚΚΕ. Άλλωστε εκεί είναι όλοι σπουδαγμένοι.

. Ο χώρος, μ’ αυτά τα πρόσωπα, θα σιγοβράζει στο ζουμί του, το πολύ μέχρι το πλήρωμα της ηλικίας, ή μέχρι την νέα διάσπαση.

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

SΥΜΦΩΝΩ. μικε